Być może w przeszłości występował dalej na południe. Występuje na wysokościach od 160 do 537 m n.p.m.

Ekologia Siedliskiem zwierzęcia są lasy, suche lasy tropikalne, jak i galeriowe. Dieta gatunku nie została szczegółowo zbadana, ale prawdopodobnie jest on liściożercą, jak i inne lepilemurowate.

Zagrożenia i ochrona Całkowita liczebność gatunku jest bardzo mała, wynosząc zaledwie 40 dorosłych osobników. Całkowita liczebność wynosi między 50 a 70 zwierząt. Co więcej, dalej się obniża. W ciągu ostatnich 3 pokoleń, czyli około 21 lat, liczebność gatunku spadła o ponad 4/5.

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wypowiedziała się o lepilemurze północnym po raz pierwszy w 1986, oceniając go jako Insufficiently Known (K), czyli niewystarczająco poznany. W 1988 oceniono go tak samo. W 1990 oceniono go już jako Vulnerable (V), czyli wrażliwy bądź narażony na wyginięcie, co podtrzymywano w 1994 oraz w 1996, a także w 2000. Sytuacja zmieniła się w 2008, kiedy to oceniono gatunek jako Critically Endangered (CR). IUCN ostatni raz podjęła się oceny statusu gatunku w obrębie Czerwonej Listy w 2018, ponownie zaliczając go do krytycznie zagrożonych wyginięciem. Natomiast w 2021 przeprowadzono Green Status Assessment, oceniając gatunek jako Critically Depleted, a wartość species recovery rate na 17%.