Jan Noworolski (ur. 9 kwietnia 1871 we wsi Turka koło Kołomyi, zm. 22 czerwca 1949 w Krakowie) – mistrz cukierniczy, właściciel cukierń i kawiarń we Lwowie, Stanisławowie i Krakowie.
Syn Jana, plenipotenta majątku hrabiów Łosiów w Turce. Kwalifikacje zawodowe zdobył w czasie praktyk w pracowni cukierniczej Ferdynanda Grossa i Władysława Strusia przy ul. Hetmańskiej 6 we Lwowie, gdzie w 1889 r. uzyskał wyzwolenie na czeladnika. Praktykował też w kawiarni Sachera w Wiedniu.
Podjął pracę w Tarnopolu, a następnie we Lwowie, gdzie w Hotelu Francuskim jako wspólnik prowadził własną cukiernię. W 1900 r. wspólnie z Władysławem Krowickim otworzył w Banku Mieszczańskim w Stanisławowie cukiernię oraz pracownię wyrobów cukierniczych, ciast i czekolady. W 1903 r. obaj wspólnicy wzięli też w dzierżawę kawiarnię „Cafe Union” przy ul. Sapieżyńskiej. W 1905 r. na Wystawie Przemysłowo-Rolniczej Produktów Krajowych w Buczaczu uzyskał złoty medal za artyzm swoich produktów.