władze osmańskie zadenuncjowały go brytyjskiemu konsulowi jako bardzo wpływowego w wilajecie Kosowo i jako zdrajcę interesów Wysokiej Porty, z kolei austro-węgierski konsul w Prizrenie w raporcie skierowanym do Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Wiedniu opisał Prizreniego jako prowadzącego działalność terrorystyczną przeciwko tureckiej administracji. W styczniu 1881 roku Ymer Prizreni został przewodniczącym Autonomicznego Rządu Tymczasowego, działającego w ramach ligi, która zakończyła działalność w kwietniu tegoż roku z powodu zajęcia Prizrenu przez wojska osmańskie. W odróżnieniu od swojej rodziny, Prizreniemu udało się uniknąć kary za działalność w tej lidze; opuścił Prizren prawdopodobnie dnia 30 kwietnia 1881 roku, udając się przez Szkodrę i Durrës do leżącego w granicach Czarnogóry Ulcinja, do którego przybył 18 maja. Według tureckich historyków Bulenta Ozedemira i Abidina Temizira, Prizreni przybył do Ulcinja, ponieważ czarnogórski książę Mikołaj I Petrowić-Niegosz chciał go mianować na muftiego Czarnogóry po odwołaniu efendiego Saliha Hylina z tej funkcji; zrezygnował z tego, ponieważ kompetencje odwoływania i mianowania muftich należały wówczas do sułtana Abdülhamida II.