Jerzy Fitio (ur. 28 sierpnia 1907 we Lwowie, zm. 6 września 1982 w Koszalinie) – polski aktor teatralny i filmowy, solista operowy i operetkowy.

Życiorys Rozpoczął studia prawnicze we Lwowie, jednocześnie statystując w tamtejszym teatrze. W 1927 roku uczęszczał do studia teatralnego Wandy Siemaszkowej, a w 1935 roku był słuchaczem wydziału aktorskiego Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej w Warszawie. W latach 1936–1939 występował w lwowskim Teatrze Miejskim oraz pobierał lekcje śpiewu u Adam Didiura.

Po wybuchu II wojny światowej pozostał we Lwowie, gdzie był solistą Państwowego Teatru Opery i Baletu (1931-1941) oraz aktorem Polskiego Teatru Dramatycznego (1944-1945). Następnie przeniósł się do Katowic, gdzie grał w Teatrze Śląskim (1945-1948). Lata 1949-1956 spędził na scenach krakowskich, występując w Miejskich Teatrach Dramatycznych (1949-1953), Teatrze Satyryków (1953-1955) oraz Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej (1955-1956). W kolejnych latach był członkiem zespołów: Teatru Rozmaitości we Wrocławiu (1960-1961), Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1961-1962), Operetki Lubelskiej (1962-1963), Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1963-1965), Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie (1965-1976, 1979-1982) oraz Teatru Dramatycznego w Elblągu (1976-1979).