W celu odbudowy miasta i jego zniszczonej infrastruktury w październiku 1945 roku utworzono Zrzeszenie Przedsiębiorców Budowlanych, późniejsze Przedsiębiorstwo Budownictwa Uprzemysłowionego Wrocław (PBU).
Początkowo Zrzeszenie prowadziło odbudowę zakładów przemysłowych (PAFAWAG), obiektów oświatowych (np. budynki Politechniki Wrocławskiej), kulturowych (zamek w Lubaniu oraz ratusz, kamienice i plac Nowy Targ we Wrocławiu), a także prace mostowe (odbudowa mostu Grunwaldzkiego i wiaduktu kolejowego na linii Wałbrzych–Kłodzko).
W latach 1954–1960 zakład wprowadził technologie budownictwa uprzemysłowionego, polegające na wykonywaniu głównej części budynku poza placem budowy (prefabrykacja). Tak powstała Kościuszkowska Dzielnica Mieszkaniowa oraz osiedle HubyUdział „Miastoprojektu-Wrocław” w odbudowie i rozbudowie Dolnego Śląska. Katalog prac, 1979, s.20.. W 1967 roku Przedsiębiorstwo wybudowało Trzonolinowiec. Rok później przy ulicy Pretficza wzniesiono pierwszy budynek w technologii Wrocławskiej Wielkiej Płyty (WWP), produkowanej w zakładzie prefabrykacji przy ulicy Borowskiej, a od 1974 roku także przy ulicy Strzegomskiej. W technologii WWP zrealizowano wiele wrocławskich osiedli, jak np. Gaj czy Muchobór Mały.