Akt III Zubożały i obłąkany Gaspard snuje się po okolicy. Tymczasem Dziewanna, jako dziedziczka majątku jeździ we wspaniałej karecie. Jej stangretem jest Grenicheux. Hrabia Henryk mieszka w zamku z Germaine jako służącą, lecz szuka okazji, aby zmienić ich relację. Germaine jest wierna Grenicheux, sądząc, że to on wyratował ją z morskich fal. Podsłuchuje jednak rozmowę, z której dowiaduje się, że w rzeczywistości jej wybawcą był Henryk, który tylko przekazał omdlałą dziewczynę na ręce rybaka, nie czekając aż odzyska ona przytomność. Grenicheux celowo nie wyprowadzał Germaine z błędu, teraz jednak przyrzeka wyznać prawdę. Tymczasem Gaspard w przebłysku świadomości ujawnia prawdę o Germaine: w rzeczywistości to ona, a nie Dziewanna jest niemowlęciem powierzonym mu przed laty przez hrabiego de Lucenay. Na szczęście nie była jego biologicznym dzieckiem, lecz zaadoptowanym, które hrabia pokochał jak własne – nie ma więc pokrewieństwa między Henrykiem i Germaine i mogą się bez przeszkód pobrać.
Recepcja Dzwony kornewilskie osiągnęły ogromny sukces. Tylko w pierwszym roku po premierze w Paryżu odbyło się 461 przedstawień tej operetki.