Synagoga w Wysokiem – synagoga z około XVIII–XIX wieku w Wysokiem na Białorusi, zachowana w stanie ruiny.
Historia Żydzi mieszkali w Wysokiem co najmniej od XVII wieku. Pierwotna synagoga była zbudowana z drewna, istniała jeszcze w 1929 roku. Nie wiadomo dokładnie, kiedy powstała nowa synagoga; szacuje się, że w okresie od końca XVIII wieku do początku XIX wieku. W 1861 roku odnotowano istnienie murowanej synagogi w Wysokiem. Żydzi stanowili 89% populacji miejscowości w 1900 roku (2927 osób na 3276 ogółu mieszkańców). W 1929 roku budynek znajdował się pod adresem: ul. Podrzeczna 32, określono jego ówczesny stan zachowania na dobry, odnotowano brak tablicy modlitewnej oraz zaznaczono, iż brak stałego nadzoru nad budynkiem. W 1939 roku Muzeum Narodowe w Krakowie kupiło szafę na zwoje Tory z synagogi w Wysokiem od Szymona Rabinowicza (zachowana do dziś, IV-sp-527).
Podczas II wojny światowej Wysokie znajdowało się pod okupacją III Rzeszy, Niemcy utworzyli getto; zginęło 1297 osób w latach 1941–1944. Do Wysokiego po wojnie wróciło prawdopodobnie dwóch Żydów.