Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii: zasady i wskazania – dokument Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z roku 2001.
Historia powstania Ojcowie Soboru Watykańskiego II w Konstytucji o Liturgii świętej, wyrazili takie pragnienie i wolę: "Usilnie się zaleca nabożeństwa chrześcijańskiego ludu, pod warunkiem, ze sprawuje się je zgodnie z przepisami i zasadami Kościoła, zwłaszcza gdy odbywają się na zlecenie Stolicy Apostolskiej. Szczególnym uznaniem cieszą się także nabożeństwa partykularnych Kościołów, sprawowane z polecenia biskupów, zgodnie ze zwyczajami lub prawnie zatwierdzonymi księgami. Uwzględniając okresy liturgiczne, należy te nabożeństwa tak uporządkować, aby były zgodne ze świętą liturgią, z niej niejako wypływały i do niej wiernych prowadziły. Liturgia bowiem ze swej natury znacznie je przewyższa." (Sobór Watykański II, Konstytucja o Liturgii świętej, nr 13).
Po Konferencji Plenarnej Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów we wrześniu 2001 roku, papież Jan Paweł II 14 grudnia 2001 zatwierdził "Dyrektorium o pobożności ludowej. Zasady i wskazania".