Zofia Kiepuszewska (ur. 1914 w Gdańsku, zm. 1998 w Bydgoszczy) – polska artystka fotografik, prekursorka nurtu fotografii artystycznej (wraz z mężem Janem Kiepuszewskim), w pierwszych latach po II wojnie światowej. Członkini Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF), odznaczona tytułem artystycznym AFIAP Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej (FIAP). Współzałożycielka Bydgoskiego Towarzystwa Fotograficznego. Organizatorka kółek fotograficznych w szkołach i wojsku. Autorka dwudziestu wystaw indywidualnych w Polsce, jak również uczestniczka wielu wystaw zbiorowych i międzynarodowych.

Życiorys Po śmierci męża Jana Kiepuszewskiego w 1969 roku, Zofia Kiepuszewska pracowała w zaaranżowanym u siebie w domu atelier fotograficznym, przy dawnych Alejach 1 Maja, dzisiejszej ulicy Gdańskiej 64 w Bydgoszczy. Fotografowała wówczas Joannę Kiepuszewską, swoją synową. Na podstawie tych prac, powstał cykl 20 fotogramów „Studium jednej twarzy”. W 1971 roku, można je było oglądać na wystawie indywidualnej Zofii Kiepuszewskiej w bwa Bydgoszcz. W tym cyklu Zofia Kiepuszewska, będąca od 1953 roku członkinią Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF), a w 1970 odznaczona tytułem artystycznym AFIAP Międzynarodowej Federacji Fotografików (FIAP), eksperymentowała z obrazem fotograficznym.