Nuncjusz apostolski w Polsce Sprawy polityczne za Władysława IV 16 lutego lub 1 maja 1645 został mianowany nuncjuszem apostolskim w Polsce (jego nieżyjący już stryj również był nuncjuszem apostolskim w Polsce, a później kardynałem protektorem Królestwa Polskiego). Do Warszawy przybył 15 września tr., a 23 października po raz pierwszy przyjął go na audiencji król Polski Władysław IV Waza.
Ważną kwestią w stosunkach polsko-watykańskich w początkowym okresie urzędowania abpa de Torresa była sprawa przyszłej wojny Rzeczypospolitej z Turcją. Władysław IV nalegał, aby papież przyłączył się do sojuszu polsko-weneckiego i wsparł wojnę. Rzym natomiast nie chciał popierać nic ponad dywersyjną działalność antyturecką Kozaków. Aby zmienić stanowisko papieża na abpa de Torresa naciskali Władysław IV i ambasador Wenecji w Rzeczypospolitej G. Tiepolo, ten jednak zasłaniając się trudną sytuacją finansową Stolicy Apostolskiej, odrzucał poparcie dla wojny. Naciski, szczególnie ze strony ambasadora Tiepolo, zwiększyły się wiosną 1646. Król w tym czasie był zajęty ostrym sprzeciwem Sejmu wobec jego planów wojennych.