Teofił Kopystynski (; ur. 15 kwietnia 1844 w Przemyślu, zm. 5 lipca 1916 we Lwowie) – ukraiński malarz realista specjalizujący się w tworzeniu portretów, konserwator zabytków sztuki

Wywodził się z rodziny urzędnika przemyskiego konsystorza greckokatolickiego. Uczył się w szkole realnej w Przemyślu i seminarium nauczycielskim we Lwowie. Pracował następnie jako nauczyciel w Berestianach koło Sambora. W latach 1868–1871 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w 1872 - w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Od 1873 mieszkał we Lwowie, gdzie brał udział w wystawach Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych i ilustrował pismo dla dzieci i młodzieży Dzwinok. W tym okresie rozpoczął współpracę z Instytutem Stauropigialnym, na którego zlecenie dokonywał restauracji obrazów religijnych i ikon, wykonał serię portretów wybitnych osobistości, m.in. Petra Mohyły, Piotra Konaszewicza-Sahajdecznego i Konstantego Ostrogskiego oraz pedagogów związanych z Instytutem, m.in. Amwrosija Janowskiego (1872). Większość z nich znajduje się obecnie w Muzeum Historii Lwowa i lwowskim Muzeum Narodowym. Namalował także m.in. autoportret (1870) i portret żony Marii z Wolańskich w stroju huculskim (1884).