mały|Porfir cesarski z Mons Porphyrites
Mons Porphyrites – zespół stanowisk archeologicznych i rzymska nazwa masywu górskiego (współcześnie Gebel Dokhan) w Egipcie, w górach Atbaj na Pustyni Wschodniej, w którym Rzymianie, a później Bizantyjczycy wydobywali różnobarwne odmiany porfirów, w tym przede wszystkim tzw. porfir cesarski.
Geologia Skały wydobywane na Mons Porphyrites są częścią serii wulkanicznej Dokhan, złożonej głównie z dacytów oraz andezytów, podrzędnie riolitów, datowanej izotopowo na około 600 mln lat. Oprócz wulkanitów związanych z lawami, w serii tej obecne są różne skały piroklastyczne. Wulkanity z Mons Porphyrites występują w kilku odmianach kolorystycznych i strukturalnych porfirów: czerwone z różowymi fenokryształami skaleni, takież skały, ale z fenokryształami barwy białej, ciemnoszare (nazywane czarnymi), szare z fenokryształami różowych oraz białych skaleni i porfiry zielone. Są też odmiany przejściowe. Część porfirów czerwonych ma strukturę brekcjowatą. Oprócz tych skał spotyka się także lokalnie diabazy i jasne, bardzo grubokrystaliczne porfiry, określane też jako granity porfirowate.