thumb|240px| Wacław Ścibor-Rylski z ówczesną żoną Eleonorą Ścibor podczas przedstawienia w teatrze w Toruniu (1937, źr. NAC) Wacław Ścibor-Rylski (Ścibor, Rylski) (ur. 8 listopada 1898 w Petersburgu, zm. 10 lutego 1971 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, dyrektor teatrów.

Życiorys Ukończył gimnazjum w Petersburgu. W 1916 był członkiem petersburskiego Teatru Artystyczno-Literackiego. Po odbytej służbie wojskowej, rozpoczął pracę w teatrach Polski międzywojennej, występując w kolejno w Grodnie (1922-1923), Łodzi (Teatr Miejski, 1923-1924), Krakowie (Teatr Bagatela, 1924-1925), Bydgoszczy, Grudziądzu i Toruniu (Zjednoczone Teatry Pomorskie, 1924-1925), Wilnie (zespół Reduty, 1926-1929), ponownie w Łodzi (Teatr Kameralny, 1929-1929) oraz w Katowicach (Teatr Polski, 1930-1932). W latach 1932–1933 przebywał w Warszawie, grając w teatrach: Banda, Letnim (1932) oraz Kameralnym i Nowy Momus (1933), gdzie był pierwszym konferansjerem. Następnie powrócił do Wilna, gdzie w latach 1933-1937 występował w tamtejszych Teatrach Miejskich oraz wykładał w tamtejszym studiu dramatycznym. W kolejnych latach był członkiem zespołów: Teatru Ziemi Pomorskiej w Toruniu (1937-1938), Teatru Polskiego w Poznaniu (1938) oraz warszawskiego Teatru Malickiej (1938-1939).