Brzeg falisty, bladokremowy lub białawy, z frędzlowatymi resztkami osłony. Blaszki Blaszki ściśle przyrośnięte, średnio gęste, wąskie, fioletowobrązowe o gruczołkowatych ostrzach. Trzon Wysokość 2,5–5,5 cm, grubość 0,3–0,5 cm, cylindryczny, czasami nieco grubszy u podstawy, na wierzchołku białawy, poza tym tej samej barwy co kapelusz, podstawa biaława i włóknista. U młodych okazów występuje włókienkowata strefa pierścieniowa. Miąższ Wodnisty, bez wyraźnego zapachu. Cechy mikroskopowe; Podstawki z 4 sterygmami i sprzążką bazalną, 21–30 × 8–10,5 μm. Cheilocystydy 37–72 × 8–12 μm, cylindryczne, często z kilkoma przewężeniami oraz dużym i spiczastym wierzchołkiem. Pleurocystydy 27–55 × 9–12 μm, podobne do cheilocystyd, ale przeważnie krótsze i spiczasto zakończone. Zarodniki 8,7–10,3 × 5,6–6,2 μm, chropowate do grubo brodawkowatych, w kształcie cytryny, z dużymi porami rostkowymi, w KOH ciemnobrązowe. Skórka w kapeluszu typu epicutis, utworzona z kulisto-szypułkowych elementów o wymiarach do 35 × 30 μm, pokrytych strzępkami o szerokości do 9 μm i nieregularnie zakrzywionymi, które tworzą
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lacrymaria glareosa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.