Zamek w Swobnicy () – zamek z XIV wieku w Swobnicy w powiecie gryfińskim, wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa zachodniopomorskiego wraz z parkiem z aleją kasztanowcową.
Historia Zamek średniowieczny (XIV-XV wiek) Zamek wznieśli joannici baliwatu brandenburskiego w latach 1377–1382 za zgodą książąt szczecińskich Świętobora I i Bogusława VII, wydaną w 1377 roku. W 1382 roku Joannici przenieśli do zamku w Swobnicy swoją komandorię (komturię) po zdobyciu i spaleniu ich zamku w Rurce przez mieszczan z Chojny w 1373 roku.
Pod budowę wybrano półwysep Jeziora Grodziskiego. Z trzech stron zamek otaczała woda, a dodatkowe wzmocnienie stanowiła fosa, od strony zachodniej odcinająca połwysep od lądu stałego. Za fosą rozciągało się przedzamcze o funkcji gospodarczej. Broniły go kolejny nawodniony przekop o szerokości 25 m i fortyfikacje drewniano-ziemne. Budowę zaczęto zapewne wkrótce po uzyskaniu pozwolenia od książąt szczecińskich na wzniesienie zamku w 1377. Pięć lat później na zamku w Swobnicy zamieszkał joannicki komendant Henryk von Güntersberg.