W czasie I wojny światowej wraz z siostrą Jadwigą, malarką, wyprowadziła się do Krakowa. Wcześniej Maria sprzedała majątek w Wiśle, gdzie mieszkała przed wojną i była pionierką ruchu oświatowego. W Krakowie pracowała jako nauczycielka.
W 1910 na łamach „Pamiętnika Literackiego” opublikowała pierwszą rozprawę naukową – Hieronim Morsztyn i jego spuścizna literacka. Akademia Umiejętności w Krakowie wydała jej dwie prace: Jan Franciszek Loredano i polski tłumacz anonim „Dianei” (1913) i Filip Nereusz Golański (1916). Pisała szkice literackie, np. o liryce Marii Konopnickiej. W 1921 wydała Podręcznik do historii i literatury polskiej, w 1929 – Korespondencję Józefa Ignacego Kraszewskiego i Leopolda Kroenenberga. Pisała książki dla dzieci i młodzieży. Publikowała wierszem i prozą. Układała słuchowiska radiowe dla dzieci. W 1937 wydała antologię Skarbiec poezji polskiej.