Kornikarz jodłowy (Zeteotomus brevicornis) – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków. Zamieszkuje zachód palearktycznej Eurazji.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1839 przez Wilhelma Ferdinanda Erichsona pod nazwą Leptacinus brevicornis. Jako miejsce typowe wskazano Austrię. W jego obrębie wyróżnia się dwa podgatunki – oprócz nominatywnego także Zeteotomus brevicornis cephallenicus, opisany w 1983 roku z Cefalonii przez Arnaldo Bordoniego pod nazwą Metoponcus brevicornis cephallenicus.
Morfologia Chrząszcz o wąskim, mocno wydłużonym, lekko spłaszczonym ciele długości od 5,5 do 7,5 mm. Głowa jest niemal prostokątna w zarysie, czarna z czerwonobrunatnymi czułkami i głaszczkami, pozbawiona mikrorzeźby, niezbyt gęsto pokryta wyraźnymi, podłużnymi, ku tyłowi coraz mniejszymi punktami. Przedplecze jest nieco węższe od głowy, w zarysie prawie owalne, błyszcząco czarne, podobnie jak głowa pozbawione mikrorzeźby i pokryte podłużnymi, ku tyłowi coraz mniejszymi punktami. Na grzbietowe rzędy przedplecza składają się po dwie, trzy, rzadko cztery jamki. Bo bokach przedplecza leży para S-kształtnych bruzd. Podgięcia przedplecza mają górne krawędzie rozdzielone w przedniej części na dwie listewki, z których górna ma rynienkowate wyżłobienie.