Oleh Hornykiewicz (ur. 17 listopada 1926 w Sichowie, zm. 26 maja 2020 w Wiedniu) – austriacki biochemik pochodzenia ukraińskiego.
Życiorys Urodził się w Sichowie (obecnie część Lwowa), na terenie II Rzeczypospolitej w rodzinie popa. Po wybuchu II wojny światowej, kiedy miał 13 lat, wyjechał, wraz z rodziną do Austrii. Po wojnie podjął studia medyczne na Uniwersytecie Wiedeńskim. Ukończył je w 1951 roku i podjął pracę naukową na Wydziale Farmakologii, gdzie badał rolę białek przenoszących miedź w chorobie Wilsona.
W latach 1956–1958 przebywał, dzięki stypendium British Council, na Uniwersytecie Oksfordzkim w zespole Hermanna Blaschko, prowadzącym badania nad katecholaminami, monoaminooksydazą oraz karboksylazą DOPA.
Po powrocie do Wiednia połączył swoje dotychczasowe zainteresowania jądrami podstawnymi oraz dopaminą i rozpoczął pomiary poziomu dopaminy w prążkowiu osób zmarłych na choroby neurologiczne. Zaobserwował niedobory dopaminy jedynie w jądrze ogonistym i skorupie osób cierpiących na chorobę Parkinsona.