Powstają w nich szeroko maczugowate konidia, o barwie od niemal szklistej do bladobrązowej i wymiarach 6–12 × 3,5–4,0 µm. Zlepione są z sobą w śluzowate główki. Komórki konidiotwórcze powstają na niezróżnicowanych strzępkach synnem.
Szczepy kliniczne rzadko wytwarzają askokarpy, Pseudallescheria boydii rozpoznaje się po cylindrycznych komórkach konidiotwórczych z oliwkowymi, grubościennymi konidiami. Konidia są wytwarzane w śluzowatych główkach, w przeciwieństwie do suchych konidiów Scopulariopsis. Blisko spokrewniony Scedosporium prolificans odróżnia się ciemniejszymi kulturami, napęczniałymi komórkami konidiotwórczymi, nieco szerszymi konidiami i nie przyswaja rybitolu, ksylitolu i l-arabinitolu.
Znaczenie chorobotwórcze Gatunek ten jest często spotykany jako saprotrof w glebie, oborniku i zanieczyszczonej wodzie. U ludzi często powoduje zapalenie stawów, zapalenie zatok przynosowych oraz zapalenie ucha. Zgłaszano również przypadki grzybicy skóry, zapalenia rogówki i inne okulistyczne. Szczególnie groźny jest dla ludzi z obniżoną odpornością, np. u pacjentów z białaczką, po przeszczepie lub u pacjentów z CGD. Przypadki związane z HIV są rzadkie. W niektórych przypadkach grzyb wykazuje wyraźną predylekcję do ośrodkowego układu nerwowego. Może również powodować zapalenie wsierdzia.