Po wejściu do służby „Hércules” został włączony do 1. Dywizjonu Niszczycieli. W 1980 roku dozbrojono go w cztery wyrzutnie pocisków przeciwokrętowych MM 38 Exocet. Po wcieleniu okrętu bliźniaczego „Santísima Trinidad” w 1981 roku, zmieniono mu znak taktyczny na D-1 (zapisywany na burcie samą cyfrą). 22 grudnia 1978 roku większość floty argentyńskiej wzięła udział w operacji Soberania, stanowiącej przygotowanie do planowanego ataku na Chile i wysadzenia desantu na spornych wyspach nad Kanałem Beagle, lecz ostatecznie operację przerwano i wojnę udało się zażegnać.

„Hércules” brał udział w wojnie o Falklandy w 1982 roku, poczynając od wypłynięcia z zespołem desantowym 26 marca pod pozorem ćwiczeń z marynarką Urugwaju. We wczesnych godzinach 2 kwietnia zespół argentyński wysadził desant pod Port Stanley, w czym pomagały śmigłowce Westland Lynx obu niszczycieli typu 42. Niszczyciele służyły następnie do osłony przeciwlotniczej lotniskowca ARA „Veinticinco de Mayo”. 2 maja oba niszczyciele eskortowały lotniskowiec przygotowujący się do ataku na brytyjską flotę, do którego jednak nie doszło z powodu warunków pogodowych. Tego dnia rano „Hércules” namierzył brytyjski samolot Sea Harrier poszukujący okrętów argentyńskich, lecz pilot, ostrzeżony o opromieniowaniu, uciekł na małej wysokości zanim mógł być zaatakowany rakietą.