Zdzisław Życieński, ps. „Krzysztof”, „Wojciech Skrzetuski” (ur. 23 lutego 1923 w Zadorach) – polski architekt, żołnierz NSZ, AK i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, powstaniec warszawski.
Życiorys Syn Mieczysława i Janiny z Zawadzkich.
W 1941 roku zdał maturę na tajnych kompletach w Warszawie. Następnie w okupowanym Lwowie przeszedł szkolenie kontrwywiadowcze. Ukończył tajną podchorążówkę Narodowych Sił Zbrojnych, prawdopodobnie w Garwolinie. W 1942 zaprzysiężony w konspiracji. W 1943 ponownie skierowany do Lwowa. Przydział w lipcu 1944 roku: Narodowe Siły Zbrojne, oddział kpt. „Romana (w powstaniu warszawskim walczący w ramach 4. kompanii „Żmudzina" jako III pluton OS NSZ por. „Żubra”).
W powstaniu warszawskim walczył najpierw w oddziale NSZ kpt. „Romana”, a następnie w Zgrupowaniu AK „Bartkiewicz” (4. kompania „Żmudzina" (kpt. Bolesław Kontrym) − 3 pluton NSZ por. ”Żubra" (por. Waleriana Ryszarda Żelaźniewicza). Walczył w Śródmieściu Północnym m.in. na placu Dąbrowskiego, ul. Królewskiej, w walkach o gmach Arbeitsamtu przy ul. Kredytowej. Brał także udział w walkach o gmach PAST-y i Komendę Policji przy Krakowskim Przedmieściu. Dwukrotnie ranny, w tym na placu Małachowskiego podczas ostrzału z granatników prowadzonego przez Niemców na pozycje powstańcze przy ul.