W okresie pokoju siły te podlegały dowództwom narodowym.
Pod koniec zimnej wojny marynarka wojenna Włoch liczyła około 130 okrętów, 95 śmigłowców bojowych, 35 samolotów patrolowych oraz dysponowała batalionem piechoty morskiej. Główną siłę uderzeniową stanowiło: 10 okrętów podwodnych, 1 lotniskowiec śmigłowcowy, 2 krążowniki, 6 niszczycieli, 16 fregat, 7 kutrów rakietowych, 30 niszczycieli min i trałowców, a także jednostki desantowe. Główne bazy morskie mieściły się w: La Spezia, Taranto, Ancona, Brindisi, Augusta, Messyna, Neapol, La Maddalena, Cagliari i w Wenecji.
Flota wojenna Turcji liczyła około 250 okrętów. Wśród nich znajdowało się: 16 okrętów podwodnych, 16 niszczycieli, 6 fregat, 14 kutrów rakietowych, 5 kutrów torpedowych, 7 stawiaczy min i 25 trałowców. Lotnictwo morskie liczyło 18 samolotów i 7 śmigłowców ZOP. Ponadto w składzie sił morskich znajdowała się brygada piechoty morskiej, licząca 4000 ludzi. Główne bazy morskie mieściły się w: Gölcćk, Stambule, Izmirze, Eregli, Bosforze, Canakkale, Iskenderun i Mersin.