Ślady w źródłach Księżniczka przybyła na mogolski dwór w stroju właściwym dla radźpuckiej szlachty. Na ikonografii z epoki przedstawiana jest w ciężkiej, kołyszącej się haftowanej lehendze, która kończyła się znacznie powyżej kostki, oraz ciasno dopasowanej choli wiązaną z tyłu sznurkami z frędzlami. Głowę i ramiona nakrywała przezroczystym szalem odhani, przez który prześwitywał jej nagi brzuch i ramiona. Nosiła ciężką złotą biżuterię: kołyszące się kolczyki, kolczyk w nosie, przylegające do ciała bransoletki i złoty pas. Kultura rapdźpucka i ubiór księżniczki Radźputów wpłynęły na stroje i etykietę Mogołów.
Opisywano ją jako charyzmatyczną i żądna przygód kobietę o porywczym usposobieniu. Abu’l-Fazl ibn Mubarak w Akbarnamie pisał, że wyróżniała się intelektem i była taktowna. opisał ją jako kobietę o łagodnym usposobieniu. Notowano, że była cnotliwą kobietą wierną ideałom.