Po ślubie i przeprowadzce do Mumbaju wstąpiła do Królewskiego Instytutu Naukowego. Była profesorką na Wydziale Biochemii i pracowała nad aspektami żywieniowymi roślin strączkowych. Uważa się, że jej ewentualne powołanie na stanowisko dyrektorki Instytutu zostało opóźnione o 4 lata ze względu na uprzedzenia w środowisku naukowym ze względu na płeć.
Wraz ze studentami przeprowadziła badania nad trzema grupami artykułów spożywczych, które są w większości konsumowane przez osoby w trudnej sytuacji finansowej w Indiach. Za namową ówczesnego prezydenta Indii Rajendry Prasada rozpoczęła pracę nad „Neera” (sokiem pozyskiwanym z kwiatostanów różnych gatunków palm toddy). Znalazła w napoju znaczne ilości witaminy A, witaminy C i żelaza. Ustaliła, że te pierwiastki mogą przetrwać stężenie Neera w jaggery palmowej i melasie. Późniejsze badania wykazały, że włączenie Neery do diet niedożywionych dorastających dzieci i kobiet w ciąży ze społeczności plemiennych jako niedrogiego suplementu diety doprowadziło do znacznej poprawy stanu zdrowia. Za swoją pracę w tej dziedzinie otrzymała nagrodę Rashtrapatiego.
Śmierć Kamala Sohonie zmarła wkrótce po tym, jak zasłabła podczas ceremonii gratulacyjnej zorganizowanej przez Indyjską Radę Badań Medycznych (ICMR) w Nowym Delhi.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Indyjscy naukowcy Kategoria:Indyjscy biolodzy