Antonin Pelc (ur. 16 stycznia 1895 w Lišanach, zm. 24 marca 1967 w Pradze) – czeski malarz, karykaturzysta i ilustrator. W 1963 roku otrzymał tytuł Artysty narodowego. W czasie II wojny światowej w Stanach Zjednoczonych posługiwał się pseudonimem Antonín Peel.

Życiorys W latach 1913–1918 studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Pradze w pracowniach Vlaho Bukovaca i Maxa Pirnera. Poświęcił się swobodnemu malarstwu i spontanicznej karykaturze politycznej, publikował w czasopismach Šibeničky, Právo lidu, Tvorba, Rudé právo, Lidové Noviny, Kulturní tvorba, Literární Noviny.

W 1938 roku w wyniku zmian politycznych spowodowanych podpisaniem układu monachijskiego wyjechał do Francji. Po wybuchu wojny został uznany za szpiega i internowany w kilku obozach koncentracyjnych. Po ataku na Francję uciekł do Maroka, gdzie wraz z Alénem Divišem i Adolfem Hoffmeisterem, został aresztowany. Mimo braku środków do życia Pelcowi udało się wsiąść na parowiec, którym popłynął na Martynikę, m.in. w towarzystwie z André Bretona i Claude'a Lévi-Straussa. Dzięki pomocy Voskoveca i Wericha, Pelc Diviš zakończyli podróż w Stanach Zjednoczonych.

W Stanach Zjednoczonych Pelc pod pseudonimem Peel kontynuował ilustrację i karykaturę.