Anna Wasilewska (ur. ok. 1894, zm. 16 sierpnia 1945 w Zucielcu) – polska rolniczka, mieszkanka wsi Zucielec nieopodal Trzciannego, odznaczona wraz z mężem i synami medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Została zamordowana, prawdopodobnie przez członków podziemia antykomunistycznego, krótko po zakończeniu II wojny światowej.
Życiorys Ukrywanie Żydów Wychowała się w ubóstwie i bez rodziców. W czasie II wojny światowej wraz z mężem Janem oraz synami Stanisławem, Kazimierzem i Jerzym prowadziła gospodarstwo rolne we wsi Zucielec nieopodal Trzciannego.
W 1942 roku, gdy okupanci niemieccy przystąpili do likwidacji gett w Okręgu Białostockim, zgodziła się wraz z mężem udzielić schronienia żydowskim uciekinierom. Miała wtedy około 48 lat.
Początkowo Wasilewscy przyjęli pod swój dach pięcioosobową rodzinę Kijaków, jednakże z powodu trudności z zapewnieniem wyżywienia dla tak licznej grupy, Kijakowie przenieśli się po pewnym czasie do innej polskiej rodziny. Niedługo później u Wasilewskich znaleźli schronienie bracia Zvi i Dawid Mroczkowscy (Jan znał ich ojca i dziadka), a także Marja (Maśka) Fiszko. Wszyscy oni uciekli z getta w Trzciannem. Troje Żydów ukrywało się u Wasilewskich przez blisko dwa lata. Początkowo mieszkali w domu gospodarzy.