mały|upright=1.3|Terytoria państwowe w Europie Środkowej po 1797 r. Kongres w Rastatt – konferencja pokojowa przedstawicieli Francji i Rzeszy Niemieckiej, obradująca w latach 1797–1799 w badeńskim mieście Rastatt, której celem było skonkretyzowanie kwestii polityczno-terytorialnych między stronami, niesprecyzowanych w ustaleniach pokoju w Campo Formio.
Rozpad pierwszej koalicji antyfrancuskiej po zwycięskiej kampanii włoskiej i przedarciu się Bonapartego w pobliże Wiednia dawał mu przewagę w negocjacjach francusko-austriackich w Camp Formio, gdzie cesarz Franciszek II musiał przystać na znaczne odstępstwa terytorialne. Jedna z tajnych klauzul układu pokojowego z października 1797 r. dotyczyła rezygnacji przez Austrię z ziem na lewym (zachodnim) brzegu Renu. W celu skonkretyzowania tych nowych politycznych relacji nad Renem zwołano już w listopadzie 1797 r. w Rastatt, w pałacu rezydencji margarfa Ludwika Wilhelma Badeńskiego, kongres z udziałem delegacji niemieckiej i francuskiej oraz reprezentantów Austrii i Prus, które zawarły wcześniej osobne układy pokojowe. Samo Rastatt leżało w granicach Badenii, której władca margrabia Karol Fryderyk deklarował neutralne stanowisko polityczne.