Teren ten zasilają liczne rzeki, z których największą jest Rioni.
Wpisany na listę światowego dziedzictwa obiekt obejmuje siedem części składowych, które wchodzą w skład obszarów chronionych: Kolchidzkiego Parku Narodowego, Parku Narodowego Mtirala, ścisłego rezerwatu przyrody Kintriszi i ścisłego .
Środowisko przyrodnicze thumb|left|Torfowisko w rezerwacie Kobuleti Od poziomu morza aż po wysokość 2500 m n.p.m. występują tu typowe dla regionu ekosystemy kolchidzkie, takie jak pradawne wilgotne lasy strefy umiarkowanej, przejściowe torfowiska oraz inne mokradła. Lasy deszczowe i mokradła Kolchidy to ekosystemy reliktowe, które przetrwały epoki lodowcowe. Wilgotne lasy euksyńsko-kolchidzkie, wraz z lasami hyrkańskimi, są jednymi z najstarszych lasów liściastych w zachodniej części Eurazji.
Obszar deszczowych lasów i mokradeł Kolchidy charakteryzuje się również bardzo dużym zagęszczeniem gatunków endemicznych i reliktowych, co jest wynikiem procesów specjacji w plioceńskim refugium kolchidzkim. Występuje tu około 1100 gatunków roślin naczyniowych i nienaczyniowych, w tym 44 zagrożone gatunki roślin naczyniowych, z czego 39 gatunków to endemity kaukaskie (m.in.