Akt unii lubelskiej – dokument wystawiony dla stanów koronnych przechowywany w Archiwum Akt Dawnych w Warszawie. Drugi, dla posłów litewskich, zaginął podczas II wojny światowej. W 2017 roku zachowany dokument został wpisany na listę Pamięć Świata jako wspólny wpis dla Polski, Łotwy, Białorusi, Litwy i Ukrainy.
Historia Sejm lubelski obrady rozpoczął 10 stycznia 1569 roku. Posłowie polscy i litewscy obradowali osobno, spotykając się na wspólnych posiedzeniach. Powstały dwa projekty unii: polski, który przygotował Filip Padniewski ze wspólną elekcją i koronacją władcy, wspólnym sejmem, urzędami i obroną, oraz litewski, zakładający unię personalną i przymierze wojskowe..
Dopiero 27 czerwca 1569 roku posłowie litewscy wyrazili zgodę na zawarcie unii, a 29 czerwca uzgodniono ostateczną treść aktu. Dokument został przygotowany i 1 lipca 1569 roku posłowie polscy i litewscy wymienili się aktami oraz złożyli przysięgi, zaś 4 lipca król wydał dokumenty potwierdzające unię..
Unia była traktatem dwustronnym, dlatego powstały dwa dokumenty spisane na pergaminie. Miały one podobną treść i taką samą moc prawną. Zostały spisane w języku polskim.