Cztery sznury były skręcone ze sznurków takich jak te, na których zawieszono pieczecie..
Pierwsza grupa to 15 pieczęci (brakowało jednej) zawieszonych na sznurkach w kolorze białym, granatowym, brązowym, różowym i jasnozielonym. Pieczęcie biskupie, jako większe, były zawieszone niżej, a wojewodów (mniejsze) wyżej.
Druga grupa to 9 pieczęci (jedna zatarta), trzecia 24 (jedna wyłuskana, jednej brakowało) zawieszonych po trzy na sznurku, a czwarta to 92 pieczęcie, zawieszone po 6–9 na sznurkach, które były skręcone w dwa odgałęzienia..
Dokument dla stanów koronnych Władysław Semkowicz opisał dokument (zachowany w Archiwum Akt Dawnych w Warszawie), kiedy był przechowywany w Archiwum Spraw Zagranicznych w Moskwie.. Umieszczono go w szkatule, a każda pieczęć była schowana w woreczku płóciennym. Dokument pergaminowy ma 72 cm szerokości, 45 cm wysokości i zakładkę 10 cm. Tekst został napisany pismem kaligraficznym, inwokacja kapitałą, inicjał W „ołówkiem zarysowany, nie pociągnięty atramentem”. Do zakładki było przymocowanych 77 pieczęci (jedna wyłuskana). Po prawej i lewej stronie umieszczono mniejsze, a pośrodku 17 większych pieczęci. Wszystkie pieczęcie pośrodku zostały wyciśnięte w czerwonym wosku. Wiszą one na osobnych jedwabnych sznurkach z których 9 ma kolor zielono-różowy, a 8 zielono-wiśniowy.