Działania przeciwko ZOB Floty Bałtyckiej miały prowadzić lekkie nawodne siły uderzeniowe, w tym KTR-40 typu 143 i 148 sił morskich RFN ze składu Z.O. 500 oraz KTR-10 typu Willemoes sił morskich Danii ze składu Z.O. 420. Planowano utworzyć do 15 okrętowych grup uderzeniowych w składzie 3-4 KTR. Wsparcia lekkim nawodnym siłom uderzeniowym działającym na Bałtyku Zachodnim miały udzielić KTR typu Snögg, Storm i Hauk sił morskich Norwegii z zespołu Z.O. 461.
Celem zablokowanie sił Zjednoczonej Floty Bałtyckiej planowano utworzyć głęboko urzutowane rubieże działań sił uderzeniowych. Pierwszą rubież miały stanowić 20 okrętów podwodnych typu 205 i 206 marynarek RFN i Danii. OOP miały postawić zagrody minowe na podejściach do baz morskich i portów kilka dni przed planowanym początkiem działań bojowych. Drugą rubież miało stanowić lotnictwo myśliwsko-bombowe, a ostatnią rubież tworzyły lekkie nawodne siły uderzeniowe.
Struktura COMBALTAP w latach 80.