Konferencja Arcadia (22 grudnia 1941 – 14 stycznia 1942), zwana też I konferencją waszyngtońską – pierwsza z najważniejszych polityczno-wojskowych konferencji anglo–amerykańskich podczas II wojny światowej, podczas której ustalono wspólne zasady walki przeciwko państwom „Osi”. W odbytej w Waszyngtonie konferencji, udział wzięli premier Wielkiej Brytanii Winston Churchill i prezydent Stanów Zjednoczonych Franklin Delano Roosevelt oraz najwyżsi dowódcy wojskowi z obu krajów.

Najważniejszym ustaleniem konferencji była tajna wówczas zasada „Germany First” (Najpierw Niemcy), zwana również zasadą „Europe First” (Najpierw Europa), która do końca wojny ustaliła priorytety zachodnich aliantów.

„Niemcy pierwsze” Mimo istniejącego od wybuchu II wojny światowej pewnego stopnia kooperacji między Wielką Brytanią a USA, po wciągnięciu japońskim atakiem na Pearl Harbor Stanów Zjednoczonych do wojny, zaistniała potrzeba formalizacji między dwoma sojusznikami wspólnej strategii wojennej. W tym czasie bowiem, większość Europy była już podbita przez Niemcy, z jednostkami Wehrmachtu znajdującymi się kilkadziesiąt kilometrów od Moskwy, podczas gdy po ataku na Hawaje, i zatopieniu pod Kuantanem brytyjskich pancerników HMS „Prince of Wales” oraz „Repulse”, wojska Cesarstwa Wielkiej Japonii czyniły szybkie postępy na Pacyfiku.