Ekologia Jego głównym habitatem są tropikalne wilgotne lasy nizinne oraz tropikalne wilgotne lasy górskie. Gatunek ten zasiedla też obrzeża lasów, zarówno pierwotnych jak i wtórnych, plantacje, ogrody z porozrzucanymi drzewami. Populacje z Amazonii zamieszkują korony drzew wysokich lasów zarówno terra firme, jak i zalewowych (várzea), obrzeża lasów, ocienione plantacje kawy, a czasami także lasy przy brzegach rzek (w tym lasy galeriowe) oraz niższe lasy ekoregionów Yungas i Chiquitano w Boliwii. Cukrownik modrołbisty jest gatunkiem osiadłym. Długość pokolenia jest określana na 2,7 roku. Głównym składnikiem jego diety są stawonogi i małe owoce. Często obserwowany jest, jak zjada drobne owoce zaczerniowatych, jagody Norantea guianensis z rodziny Marcgraviaceae oraz owoce cekropki. Przypuszcza się także, że spija nektar.
Rozmnażanie Brak informacji na ten temat.
Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN cukrownik modrołbisty jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dosyć pospolity.