Józef Orlicki, ps. „Orlicki-Skolatusz” (ur. 23 lutego 1895 w Krakowie, zm. po 19 marca 1939) – kapitan taborów Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 23 lutego 1895 w Krakowie, w rodzinie Franciszka i Urszuli z domu Skolatusz. W 1914 ukończył szóstą klasę w c. k. Gimnazjum III w Krakowie. 17 lutego tego roku wstąpił do Związku Strzeleckiego.
16 sierpnia 1914 wstąpił do Legiony Polskich i został przydzielony do 3. kompanii III batalionu 1 pułku piechoty. 23 marca 1915 został przeniesiony do 2. oddziału karabinów maszynowych 5 pułku piechoty. 5 lipca 1916 został ciężko ranny w bitwie pod Kostiuchnówką. Od 18 lipca do początku listopada 1916 leczył się w szpitalu Obrony Krajowej w Rzeszowie. Następnie został przydzielony do komisariatu werbunkowego w Zamościu. Na początku lipca 1917 wrócił do macierzystego pułku. Od 15 grudnia 1917 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Zamościu, w charakterze instruktora.