Dostęp i renowacja Pierwotny dostęp do tego miejsca znajdował się z dna doliny. Najdogodniejszą drogą dojazdową w XIX wieku była wąska ścieżka, która pojawia się na mapach geodezyjnych z początku XX wieku. Ta ścieżka biegła prosto przez grań, od Wied Dalam, obok willi, a potem dalej do Wied Żembaq. Ścieżka następnie łączyła się z siecią wiejskich dróg prowadzących do Birżebbuġa, Ħal Għaxaq i Gudja. Teren wywłaszczony w 1881 r. przylegał do ścieżki i intencją państwa było również zapewnienie publicznego dostępu do tego terenu. Ponieważ w Wied Dalam powstała instalacja do magazynowania paliw, północny kraniec ścieżki został przez nią zablokowany. Brak również dostępu do ścieżki od południa. Aby dziś dotrzeć do miejsca, gdzie znajdują się obiekty zabytkowe, trzeba przejść przez teren prywatny. Nierzadkie są konflikty między osobami odwiedzającymi stanowisko a właścicielami posesji i prywatnej drogi.