Ze względu na nadciągających z Gosławic żołnierzy majora Moskwina powstańcy nie podjęli dalszego pościgu za wycofującymi się żołnierzami. Polacy, w pełnym porządku, zajęli pobliskie zabudowania klasztorne.
Straty W bitwie pod Bieniszewem zginęło przynajmniej czterech powstańców (byli to mężczyźni w wieku 23, 30, 36 i 38 lat). Pierwszy z nich poległ niedaleko kościoła klasztornego, a pozostali trzej przy Kolonii Bieniszew. Wśród poległych wymienia się: Rybińskiego, Suligowskiego oraz Kozłowskiego (ucznia Szkoły Głównej w Warszawie). Według ustnej tradycji przekazanej przez Wandę Mańkowską armia carska po bitwie pod Bieniszewem miała dodatkowo rozstrzelać na dziedzińcu klasztornym wziętych do niewoli czterech innych powstańców. W 1953 roku podczas prac remontowych odnaleziono wykop z czterema szkieletami, przy których znaleziono dwa srebrne medaliki religijne, kawałek szynela i ostrogę. Znalezisko uznaje się za potwierdzające w pewnym stopniu ustną tradycję.
Straty nieprzyjaciela były większe. Poległo 27 carskich żołnierzy, a przynajmniej jeden został ranny.