W 1939 roku uzyskał pozwolenie na przystąpienie do egzaminu maturalnego, który zdał w Kotorze, następnie studiował na Wydziale Technicznym Uniwersytetu w Belgradzie, gdzie działał na rzecz obrony autonomii uczelni oraz organizował struktury partyjne wśród belgradzkich robotników; w grudniu 1939 wziął udział w demonstracjach studenckich, w których zginęło 14 protestujących. Podczas jednego ze starć z ljoticiowcamiLjoticiowcami określa się działaczy Białych Orłów, organizacji młodzieżowej kierowanego przez Dimitrije Ljoticia ZBOR-u. został ciężko ranny w głowę. Rok później na polecenie Komunistycznej Partii Jugosławii wyjechał w region Zatoki Kotorskiej w celu organizacji struktur partyjnych.

1941–1945 6 kwietnia 1941 roku został przewieziony z Belgradu do Czarnogóry z powodu bombardowania miasta; na terenie Czarnogóry Dapčević podejmował działania na rzecz mobilizacji ludności do zbrojnego oporu wobec włoskiej okupacji.

13 lipca 1941 wstąpił do jugosłowiańskiej partyzantki, w ramach której uczestniczył w ataku na Čevo;