Tadeusz Petrulewicz (ur. 15 stycznia 1894 w Wojtkowicach, zm. 1951 w Penley) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 15 stycznia 1894 w majątku Wojtkowice, w ówczesnym powiecie bielskim guberni grodzieńskiej, w rodzinie Leona i Ewy z Obryckich (1860–1946). Po śmierci ojca i utracie majątku przeniósł się z rodziną do Warszawy, gdzie uczęszczał do szkoły realnej. W 1914 wstąpił do armii rosyjskiej. Walczył jako oficer konnych wywiadowców. Został wysłany pod Brześć z zadaniem prowadzenia dywersji na tyłach armii niemieckiej. Po siedmiu miesiącach walk dostał się do niewoli i został skierowany do obozu w Piotrkowie. Po uwolnieniu wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej i jednocześnie rozpoczął naukę na Wyższych Kursach Technicznych. W 1918 został wysłany do POW w Kijowie, a stamtąd na Kubań, gdzie w październiku wstąpił do 4 Dywizji Strzelców Polskich. Początkowo służył w Legii Oficerskiej, a następnie w II batalionie 13 pułku strzelców polskich. Po powrocie do Polski służył jako dowódca kompanii szturmowej 28 pułku piechoty. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. Był sześć razy ranny: pod Odessą (1918) i na Litwie oraz w 1920 pod Borejkami, Sokalem, Niewodnicą i Zamościem.