mały|Grupa chrzanowskich Żydów prowadzona w kierunku stacji kolejowej po jednej z „selekcji” Getto w Chrzanowie – getto dla ludności żydowskiej istniejące w Chrzanowie w okresie okupacji niemieckiej.
Getto zostało utworzone w listopadzie 1941 roku. W szczytowym momencie liczyło ponad 8,6 tys. mieszkańców. Zostało zlikwidowane przez Niemców w lutym 1943 roku. Większość jego mieszkańców zgładzono w komorach gazowych KL Auschwitz, a część wywieziono do obozów pracy.
Żydzi chrzanowscy w latach 1939–1941 Chrzanów, w którym Żydzi stanowili przed wojną blisko 40% mieszkańców, został zajęty przez Wehrmacht 4 września 1939 roku. Wkroczeniu wojsk niemieckich towarzyszyły szykany, pobicia, rabunki, a nawet zabójstwa, których ofiarą padła miejscowa ludność żydowska. Wkrótce Żydom narzucono obowiązek noszenia oznaczeń z gwiazdą Dawida.
14–15 maja 1940 roku do Chrzanowa i sąsiedniej Trzebini przybyło około 1200 Żydów, których Niemcy wysiedlili z Rybnika, Pszczyny, Mikołowa, Chorzowa, Katowic i Mysłowic. W kwietniu 1941 roku w mieście znalazło się także wielu Żydów wysiedlonych z Oświęcimia i okolic.