Brak bazy na kontynencie nie został dobrze przyjęty przez rząd brytyjski, który zlecił znalezienie lepszego statku ekspedycji, zdolnego do operacji w warunkach lodowych Antarktyki. Trwająca wojna uniemożliwiła znalezienie odpowiedniej jednostki w Europie – ostatecznie statek wyczarterowano od nowofundlandzkiej firmy Bowring Bros. – była to stara, powolna jednostka „Eagle”. Statkiem dowodził Robert Carl Sheppard, który wybrał 27-osobową załogę. Na potrzeby wyprawy zakupiono również 25 psów zaprzęgowych. Planowo statek miał dotrzeć na Falklandy pod koniec grudnia 1944 roku, jednak problemy z silnikiem, choroba załogi oraz niesprzyjające warunki pogodowe spowodowały, że „Eagle” pojawił się w Port Stanley 17 stycznia 1945 roku. 24 stycznia wypłynął w kierunku Deception Island zamiarem popłynięcia dalej do Zatoki Nadziei, by założyć bazę na kontynencie. W trakcie potężnego sztormu Sheppard został poważnie ranny, co spowodowało kolejne opóźnienie.
thumb|140px|Budowa Bazy D (1945) 7 lutego 1945 rok Marr zrezygnował z wyprawy z powodu złego stanu zdrowia;