Rewolucja ideologiczna i kulturalna () lub rewolucja kulturalna () – okres przemian politycznych i społecznych w Albanii, zapoczątkowany dnia 6 lutego 1967 roku przez przemówienie I sekretarza Albańskiej Partii Pracy Envera Hodżę, inspirując się chińską rewolucją kulturalną. Jednym z powodów ogłoszenia albańskiej rewolucji kulturalnej miało być wyeliminowanie zagrożeń inwazji na Albanię ze strony obcych państw oraz możliwości pojawienia się frakcji reformistycznej wewnątrz partii rządzącej.
Władze albańskie ogłosiły wprowadzenie radykalnych zmian w Albańskiej Armii Ludowej, w biurokracji oraz w życiu religijnym. Przejawami rewolucji były między innymi represje przywódców klanów, kolektywizacja rolnictwa, industrializacja, migracja ludności ze wsi do miast, zniesienie stopni wojskowych, likwidacja wszystkich ministerstw oraz zwalczanie religii. Zachęcano również komunistycznych studentów oraz robotników do stosowania siłowych taktyk mających na celu zniechęcanie do praktykowania religii.