Opis W centralnej części obrazu artysta umiejscowił świeżo wykopany grób, na jego brzegu leży czaszka i kości, symbol ulotności życia. Wokół otworu w ziemi zgromadzeni są żałobnicy, uformowani w trzy grupy. Pierwsza z grup utworzona jest przez księdza, ministrantów, śpiewaków - członków kościelnego bractwa i mężczyzn dźwigających trumnę. Nad ich głowami dominuje krzyż niesiony przez kościelnego. Krucyfiks przecinający niebo jest symbolem podkreślającym religijny charakter ludzi zgromadzonych wokół niego; przedstawienie to nawiązuje do tradycyjnych wartości społecznych i katolicyzmu wiernie wyznawanego na francuskiej prowincji. Oficjalny ubiór opisywanych postaci podkreśla ich znaczenie w hierarchii społecznej. Jednocześnie artysta skontrastował powagę funkcji osób związanych z religią z pustą rytualną postawą kapłana i stojących wokół niego. Kościelny patrzy wprost na widza, dźwigający trumnę odwracają od niej głowy, prawdopodobnie próbują się uchronić przed trupim zapachem. Śpiewacy ubrani w czerwone stroje i tradycyjne wysokie czapki wydają się być nieuważni;