na płótnie nie można znaleźć punktu centralnego. Żałobnicy to grupa osób pogrążona we własnych myślach i spoglądająca w różnych kierunkach. Ich sylwetki dominują nad widzem, zajmując całe płótno i tworząc linię równoległą do linii kredowych urwisk. W obrazie artysta zastosował ograniczoną tonację barwną, całość jest zdominowana przez czerń i biel. Stroje chórzystów wyróżniają się mocną plamą czerwieni. Panuje tu nastrój ponurego jesiennego dnia.
Interpretacja i odbiór Obraz interpretowano jako wierne przedstawienie pogrzebu na prowincji, ale także doszukiwano się innych znaczeń. Miałby to być symboliczny pogrzeb romantyzmu lub republiki, hołd złożony zmarłemu krewnemu, masońska ceremonia lub antyklerykalna wypowiedź artysty. Płótno zostało wystawione na Salonie w roku 1850. Wystawiony rok wcześniej obraz Po kolacji w Ornans przyniósł Courbetowi duży sukces i przychylne recenzje krytyków. Pogrzeb w Ornans natomiast wywołał skandal. Dla publiczności i krytyków nie był oburzający sam temat obrazu, ponieważ tematyka wiejska i chłopska pojawiała się już w twórczości różnych artystów. Wzburzenie wywołało namalowanie pospolitego pogrzebu na obrazie o dużym formacie, tradycyjnie zarezerwowanym dla wydarzeń historycznych.