Antoni Pęksa SAC (ur. 3 kwietnia 1928 w Dzwonku, zm. 27 września 1997 w Laskowcu) – ksiądz pallotyn, zasłużony duszpasterz i budowniczy obiektów sakralnych.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, syn Konstantego i Anny z d. Damiańskiej (lub Domańskiej). Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Ostrołęce, nowicjat w Stowarzyszeniu Apostolstwa Katolickiego (1947), następnie studiował na Wydziale Filozofii i Teologii w Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie (1948–1953). Święcenia kapłańskie przyjął 19 czerwca 1953 roku z rąk biskupa Zygmunta Choromańskiego.
Posługa duszpasterska W latach 1954–1957 pełnił różne funkcje i obowiązki w posłudze duszpasterskiej w Poznaniu, następnie był wikariuszem w Kielcach na Karczówce, w parafii Świętego Karola Boromeusza. Od 20 października 1962 do 1968 roku był Rektorem Domu Macierzystego w Wadowicach (dwie kadencje). Za jego kadencji (20–23 czerwca 1963) odbyły się w Wadowicach uroczystości pokanonizacyjne św. Wincentego Pallottiego. Rozpoczęły się procesyjnym wprowadzeniem obrazu i relikwii Pallottiego oraz umieszczeniem ich w głównym ołtarzu kościoła. Na zakończenie uroczystości wieczorem 23 czerwca mszę sprawował ks. Mikołaj Kuczkowski, kanclerz kurii krakowskiej w obecności Karola Wojtyły, sufragana krakowskiego i wikariusza kapitulnego archidiecezji. W domu kopieckim ks.