Można to wnioskować nie tylko z jej położenia, ale także z jej budowy, braku ogrodzenia, braku charakterystycznej dla innych świątyń grobli prowadzącej do niej oraz miejsca na górnym tarasie tylko na jedno sanktuarium, do którego można się było dostać bardzo stromymi schodami z każdej strony piramidy. Z obu stron schodów znajdują się rzeźby lwów strażników. Górny trzeci taras otoczony jest nieprzerwaną galerią z piaskowca. Sanktuarium zbudowane jest na planie krzyża z laterytu i piaskowca z czterema przedsionkami z wejściami z czterech stron świata. Posadowione jest na 2,5 m cokole i zachowało się tylko w części. W XII w. Angkor odwiedził chiński dyplomata Zhou Daguan, który pozostawił opisy stolicy państwa Khmerów. Według jego opisu wieża sanktuarium była pierwotnie zakończona złotym szczytem. Na rogach trzech tarasów świątyni można zidentyfikować mocno zniszczone rzeźby słoni. Świątynia zbudowana jest przede wszystkim z laterytu. Tylko górna galeria została wykonana z piaskowca.