Mraźnica (czasem w l. mn. mraźnice) – miejsce w górach, w którym zimowały i kociły się owce. Słowo z kręgu gwar góralskich polskich Karpat. Jan A. Karłowicz w „Słowniku gwar polskich” (1900-11) podaje przy haśle „mraźnica” notowanym na Podhalu (za „Słownikiem gwary podhalskiej” Bronisława Dembowskiego): ...w hálach a[lbo]. w leśnych pastwiskach zagroda dla bydła, koni a[lbo]. owiec, zrobiona z całych smreków, nie okrzesanych z gałęzi. Uznawane jest za pożyczkę z języka słowackiego (słow. mráz = mróz) lub lokalnie (na Śląsku Cieszyńskim) być może z języka czeskiego (czes. mráz = mróz).
Instytucja maźnic powstała w okresie, kiedy grupy pasterzy wałaskich (wołoskich) zaprzestawały ciągłych wędrówek ze swymi stadami owiec i kóz i były zmuszane przez właścicieli ziemskich do osiedlenia się na stałe (osadnictwo wołoskie). W ówczesnych zabudowaniach wiejskich nie było miejsca do zimowania wielkich stad, liczących nieraz po kilkaset sztuk, nie było ich tam również czym żywić. W tej sytuacji właściciel stada wyszukiwał niezbyt wysoko w górach w miarę zaciszne miejsce, najchętniej w młodszym, gęstym lesie iglastym, które ogradzał powalonymi świerkami, nieokrzesanymi z gałęzi.