W 1693 r. ze zniszczonego zamku widoczne były jeszcze na powierzchni ślady baszty i wałów. Starosta otrzymał nową siedzibę, ale jej budowa się przeciągała. Mieszkalny budynek drewniany dla podstarościego nie był wykończony jeszcze w roku 1694, a do zamieszkania nadawała się tylko jedna izba (biała, o czterech oknach), ale i tak pozbawiona pieca i komina. Sień chruściana nie posiadała poszycia ani drzwi. Naprzeciw domu stał drugi budynek drewniany, w którym znajdowały się izba biała i piekarnia. Z zabudowań gospodarczych była w tym czasie jedna stodoła, którą określono w inwentarzu jako wielką. Budowla ta oraz chlew wielki, zbudowane z chrustu, nie były jeszcze dokończone i nie miały wrót. Obok nich znajdowała się chruściana stajnia.

XVIII wiek W 2 połowie XVIII wieku istniała już liczna nowa zabudowa, skupiona wokół dworu starościńskiego, jednak obiekt nie miał już wtedy żadnych cech obronnych. Był to już wyłącznie dwór starościński, a nie zamek. Zabudowę znamy z Inwentarza Starostwa Hrubieszowskiego spisanego w 1772 r., w którym zawarty został opis dworu i zabudowy dworskiej, określony jako Opisanie Cyrkumferencyi Zamku Rubieszowskiego. Wjazd na dziedziniec prowadził od strony miasta przez bramę we dwóch słupach, w której były drzwi podwójne na zawiasach.