W latach 1937–1938 na terenie Grabówka wzniesiono dalsze budynki mieszkalne dla pracowników pocztowych wraz z ochronką, czyli przedszkolem (ul. Morska 106 i Stefana Okrzei 14, 16, 18). W 1938 r. poczcie gdyńskiej podporządkowanych było w sumie 15 placówek pocztowych w samym mieście oraz w miejscowościach leżących wzdłuż linii kolejowej do HeluKazimierz Małkowski, Bedeker gdyński, Gdańsk 2001, s. 239–241..

Budowa gmachu poczty przy ul. 10 lutego miała dosyć burzliwy przebieg. Początkowo prace przebiegały bardzo „ślamazarnie”, ponadto okazało się, że koszty budowy były o ponad 3 mln zł większe niż planowane i wyniosły około 4,8 mln zł. „Było to – jak pisze D. Małszycki – związane z jedną z większych afer gospodarczych II Rzeczypospolitej. Kierownikiem budowy został inż. Edward Ruszczewski, prywatnie kolega ze studiów ministra Poczt i Telegrafów płk. Bogusława Miedzińskiego. Jego firma, choć nie miała pieniędzy nawet na wadium, dzięki dotacji z ministerstwa wygrała przetarg na realizację budowy poczty. Jak pisze Bogusława Tarkowska w swoich „Sekretach Gdyni”: wkrótce z placu budowy zaczęły znikać materiały budowlane. Jak się później okazało, szef budowy i jego współpracownicy jednocześnie stawiali sobie eleganckie wille w Orłowie. Poza tym z pieniędzy na budowę poczty żyła ekipa kręcąca dość marny film pt.