W 1941 roku po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych przez Czechosłowacki rząd emigracyjny z ZSRR został szefem czechosłowackiej misji wojskowej w ZSRR. Do jego zadań należało organizowanie czechosłowackich oddziałów wojskowych na terenie ZSRR. Funkcję tę pełnił do czasu zakończenia II wojny światowej i powrotu wszystkich czechosłowackich oddziałów do kraju.
Po powrocie do kraju został zastępcą szefa Sztabu Generalnego do spraw kontaktów z przedstawicielami obcych wojsk oraz przygotowania negocjacji pokojowych. Uczestniczył jako członek czechosłowackiej delegacji w konferencji pokojowej w Paryżu. Po powrocie z niej 1 października 1946 roku został zastępcą szefa Sztabu Generalnego. Był też członkiem Wojskowej Rady Doradczej. W tym czasie był już śledzony przez funkcjonariuszy Oddziału V Sztabu Generalnego.
Po obaleniu rządu w lutym 1948 roku, już 1 marca 1948 roku wysłany na zwolnienie lekarskie, a w dniu 5 maja 1948 roku został aresztowany. Jego sprawę prowadził osobiście naczelnik Oddziału V Sztabu Generalnego gen. dyw. Bedřich Reicin. Zarzucono mu szpiegostwo na rzecz Wielkiej Brytanii i inne działania na szkodę Czechosłowacji.