Odpowiedzialność prawna sprawców Po wojnie władze przeprowadziły dwa procesy sądowe na podstawie dekretu PKWN z 31 sierpnia 1944 roku o współpracy z okupantem. W 1951 roku zostało skazanych 11 członków oddziału, w tym Czesław Poteraj na 15 lat pozbawienia wolności, Stanisław Smugorzewski na 10 lat, a inni – od 3 do 8 lat pozbawienia wolności. Sam Bolesław Kurpiewski „Orlik” wcześniej zginął 6 czerwca 1944 roku w potyczce z Niemcami.

Stefan Wyszkowski „Zawierucha”, który został skazany na 5,5 roku pozbawienia wolności, w latach 90. wystąpił o rehabilitację i odszkodowanie, w następstwie czego wyrok z 1951 roku został uchylony z uzasadnieniem, że przebywał w więzieniu za działalność polityczną związaną z walką o suwerenność i niepodległość. Wyroki wobec pozostałych skazanych nie zostały uchylone, pomimo podejmowanych prób. W procesie rehabilitacyjnym Adama Dąbkowskiego sąd stwierdził, że nie wszystkie akcje podejmowane przez „Orlika” należy rozpatrywać w kontekście walki o niepodległość i niewątpliwie do takich nie należała akcja, w wyniku której zabitych zostało 12 osób narodowości żydowskiej, ukrywających się w lesie przed okupantem niemieckim.

Zobacz też Zbrodnia w Lesie Siekierzyńskim

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:1944 w Generalnym Gubernatorstwie Kategoria:Zbrodnie oddziałów Armii Krajowej Kategoria:Antysemityzm w Polsce